Statistiek

1702leden
2144oldtimers
507autoverhalen
27groepen



Renaissance d'une Citroen AC4


Hoe het gekomen is....


Jeroen Berntsen  |  Citroën AC4 Familiale
Opgesteld op 21-02-2011  |  Wijziging op 21-02-2011 19:34


Je hebt oldtimers en oldtimers. De een is wat ouder dan de ander maar staat voor een wereld van verschil. Zo ervoer ik dat ook met mijn wens om ooit nog eens een vòòr ’34-er te restaureren. Na de Traction en de 4CV, leek mij dat toch wel het ultieme geluk. En dat lijken ging over in schijnen en bleek tenslotte waar te zijn. Hoe is dat zo gekomen?

Ik verhuur mijn oldtimers inclusief mijzelf voor trouwerijen en andere bijzondere gelegenheden waarbij een of meerdere feestvarkens vervoerd moeten worden. Maar ik miste nog een segment tussen koets en Traction. Ik twijfelde tussen een z.o.r.(zeer oude Renault) of een z.o.c. (zeer oude Citroen). André won het uiteindelijk van Louis. Via INTERNET (kapaza.be) spoorde ik een C4 op, twee eigenlijk. De eerste betrof een AC4 uit 1929 (nr 78377), custom-made: een bredere b-stijl een grotere lengte en bredere spatborden. Maar wel gewoon een 4-cylinder krachtbron. De tweede betrof een AC4F uit 1931 (nr 319649), geheel gedemonteerd en zonder chassis/carrosserie aangezien deze geheel verrot waren. De motor daarvan was reeds lange tijd in de AC4 uit 1929 ingebouwd. En als zodanig te beschouwen als origineel. Dit geheel kon ik kopen voor € 4000,-. Op een mooie zomerdag toog ik naar Breendonk (Antwerpen) met zoon en zwager en autotransporter met aanhanger. Bij aankomst vriendelijk ontvangen door Luc, een kunstenaar in metaaltechniek, die deze auto’s voor zijn vader doorverkocht. Gezondheidsredenen. De motor liep tot mijn groter verassing. En mooi. De verkoper adviseerde om deze (voorlopig) niet te reviseren. Verder moest er heel veel aan de auto gebeuren, maar de basis was zondermeer goed. En compleet.

 Haar geschiedenis: In 1981 aangekocht door de verkoper. Bij een wijnboer, wiens grootvader (Louis Lesalles uit dpt 51) de auto had gekocht in Brussel (quai de Charbonnier) waar de aangepaste versie was gemaakt. Deze had er mee gereden tot 1938 het jaar waarin een Traction werd aangeschaft. Deze werd echter geconfisceerd door de Duitsers. En bang dat de C4 hetzelfde lot onderging, werd deze van de wielen ontdaan en verstopt. Naar verluid zijn deze wielen nooit meer teruggevonden. Na de oorlog heeft de C4 nog dienst gedaan tot 1958 voor klusjes op het domein tussen de wijngaarden. Daarna is zij in de kelder beland. De kleinzoon heeft haar later buiten gezet vanwege verbouwplannen. En in 1981 dus aan de vergetelheid onttrokken. Sindsdien is zij alleen maar verplaatst maar heeft nooit meer gereden. Saillant detail: het chassisnummer zou er op duiden dat de auto contant betaald is.

 De hele handel ingeladen en in de stromende regen terug naar Leeuwarden. Meer dan 25 jaar drogen was in een keer teniet gedaan…..  Na een korte periode van acclimatiseren heb ik haar volledig gestript en kon het feest van gangbaar maken, ontroesten, herstellen, vervangen en lakken beginnen. Ik beschik over een grote garageruimte naast het huis en kan op ieder moment er zo mee aan de slag. (voorafgaand aan dit avontuur heb ik een bedrijfsgarage van 50 m2 kunnen kopen waar de beide andere oldtimers en de nodige onderdelen in zijn ondergebracht). Een ideale situatie dus.

Iets over mijn visie op restaureren. Bij mijn vorige auto’s ging ik er van uit dat veel draaiend, schuivend en glijden materiaal maar vervangen moest worden. Bij deze auto doe ik dat anders. Het meeste blijkt namelijk nog in vrij goede staat en is na liefdevolle aandacht weer bruikbaar. Vervangen kan altijd nog. Verder beschik ik over een draaibank. Daar heb ik zelf de pennen en de bussen op gedraaid voor de bladveren. Verder ontroest ik door zoveel mogelijk verwijderen van vuil en roest en daarna te conserveren met Owatrol. Ik heb stralen overwogen. Maar het is een heel gedoe. Brengen en halen, toch wel wat materiaalverlies en vooral vrij kostbaar. Bovendien wil ik in principe alles zelf doen. Ent ot nu toe lukt dat aardig.

 Wat mij boeit aan deze auto is de simpele maar uiterst doordachte techniek. De rembekrachtiger, de ingenieuze uitvoering van de claxon- en verlichtingbediening op het stuurwiel, de cardanrem en de uiterst charmant uitgevoerde niveaumeting in de benzinetank. En niet te vergeten de strapontins. Ideaal voor trouwerijen!





Totale beoordeling
1

Auteur 
Oldtimer Citroën AC4 Familiale
Citroën AC4 Familiale
Trefwoorden  citroen ac4f


Reacties

Na inloggen kun je als lid een reactie geven


Radevan  29-03-2011 13:27 - Beste Jeroen, Leuk dat ook jij de geschiedenis van jouw wagen kent. Weet je ook het oorspronkelijke kenteken? Verder spreekt jouw liefde voor het merk Citroën mij erg aan. Ik hoop de AC4 eens in het echt te zien. Gr. Robert.