Statistiek

1702leden
2144oldtimers
507autoverhalen
27groepen



Aanschaf van de VW T1 Samba bus uit 1967


Een verhaal geschreven door een vriend en gepubliceerd in ons clubblad (De Luchtboxer). Het gaat over de aanschaf van de VW T1 Samba bus uit 1967.


Ruffebum  |  Volkswagen T1 Samba
Opgesteld op 03-03-2008  |  Wijziging op 20-10-2008 00:00


De Sambaba(l)len Kombi

of:

"Why won't your wife let you buy this wagon?"

Er was eens een man, laten we hem maar Jan noemen, die zei tegen zijn vrouw: "Rita, ik wil een Sambabus hebben!" Nu moet u weten dat Jan al reeds de trotse bezitter was van een Bril uit 1950 en een 1303 Ruffebum uit 1973, zodat u kunt begrijpen dat de vrouw eerst wat tegensputterde. Maar na enkele weken koffie zetten, stofzuigen, afwassen en praten over zwarte Bedford-busjes was deze hindernis toch genomen en stond de weg open naar ......... Engeland!

VW-action

Het was alweer de laatste dag, en veel deelnemers reden ons voorbij op weg naar huis. Plotseling, kijk eens, wat reed daar? Ja hoor, een Sambabus, blauw met wit, chroomlijsten en schuifdak. Maar waar waren de hoekramen? Was dit wel een echte?

De bestuurder had enorme haast, hij moest nog naar België maar wilde de auto daarna wel verkopen. Hij zou Jan nog wel bellen vanuit België. Enige weken daarna heeft hij inderdaad gebeld. Jan kon de bus zondag wel komen halen uit Brussel, hij zou dan weer terugbellen. Zo stond ik zondagmorgen natuurlijk in spanning op Jan z'n telefoontje te wachten; ik zou namelijk meegaan om Jan z'n eigen auto weer terug te rijden.  Het werd 10.00 uur, het werd 11.00 uur en het werd 12.00 uur. Ja hoor, telefoon. Dat was Jan. Harvey Simson, de eigenaar, had nog niet gebeld. Zou alles nu toch niet doorgaan? Zondagmiddag eveneens in spanning. ‘s Avonds weer telefoon. Harvey had gebeld, we konden de bus morgen ophalen uit Amsterdam. Hij zou de volgende ochtend nog terugbellen.

‘s Nachts natuurlijk slecht geslapen, maandagochtend - 8.00 uur: Harvey had gebeld. Om 19.00 uur die dag zou hij met de bus bij een hotel zijn in Brussel.

Enigszins wantrouwend gingen Jan en ik die middag vanuit Groningen op weg naar Brussel. Na een vrij vlotte rit arriveerden wij in Brussel, een paar uur te vroeg. We hebben het bewuste hotel opgezocht en vroegen aan de receptioniste of er een zekere Harvey Simson besproken had. De norse dame antwoordde in ‘t Frans dat dit niet het geval was en we mochten niet meer terugkomen om weer naar hem te vragen: het hotel was "complet".

Jan in paniek, nergens een fatsoenlijke telefooncel om Rita te bellen; tenslotte toch gelukt in een duur hotel, alwaar het gesprek primitief tot stand werd gebracht door een aantal draden door te verbinden. Volgens Rita had Harvey niet gebeld, Jan was fl. 25,00 armer voor een gesprek van een paar minuten. Wat moesten we nu? We besloten rustig na te denken onder het genot van een pilsje. Er zat niets anders op dan maar te wachten voor het bewuste hotel. 19.00 uur, geen Harvey. 20.00 uur weer geen Harvey. 20.30 uur nog steeds geen Harvey. 21.00 uur, wat kwam daar aanscheuren? Ja hoor, de Sambabus!! De deuren sprongen open, er stormden 2 grote honden uit, een man en een vrouw en de eigenaar kwam verontschuldigend op ons af: "Here it is, take it for a test."

Goed, Jan achter het stuur. De proefrit bestond uit een aantal identieke rondjes om het hotel, anders zouden we verdwalen. Er klonk bij iedere oneffenheid in het wegdek een onheilspellend gebonk bij het rechter voorwiel. Volgens Harvey "no problem"; het rubber van de schokbrekerophanging was kapot. Verder was de car O.K., good engine, the sunroof works etc.

De terugreis

Jan besloot de bus te kopen en een blik op de benzinemeter leerde dat we misschien nog net de grens zouden halen. Het was inmiddels tien uur geworden. De Sambabus voorop, ik er achteraan in Ruffebum met klokje, zonder ventilator. Afgezien van het feit dat de bus wat vreemd over de weg slingerde bereikten we de grens zonder problemen. Aangezien Jan niet van plan was de bus nu al in te voeren, snelden we met een vaart van 100 km/uur Nederland binnen, voorbij de douane en ...... voorbij de benzinepomp! Jan vond de pomp en de douane waarschijnlijk te dicht bij elkaar liggen. De eerstvolgende benzinepomp was ongeveer na 30 km en ... gesloten!

Ik mocht nu wel even in de Sambabus rijden (wat zat daar toch achter?) 30 kilometer verder: gesloten pomp. Bis. Bis. Het gevaarte reed nog steeds. Utrecht, geen pomp open. Even voorbij Utrecht, tuf ... tuf ... boem ... uit! Daar stond ik na het ding nog net de parallelweg opgekregen te hebben. Jantje had vergeten een jerrycan mee te nemen, zodat we ook geen benzine konden overhevelen.

Dan maar in de Ruffebum op zoek naar benzine. Terug naar Utrecht. Volgens de taxichauffeurs was er daar in Utrecht geen enkele pomp open, alleen aan de snelweg naar Amsterdam, bij die en die afslag na zo'n 20 km. De benzinevoorraad van de Ruffebum was nèt toereikend om ons daar te brengen. We konden er tanken en een jerrycan van fl. 30,00 met het onmisbare goedje vullen. Het was inmiddels een uur of één!!

Stoppen!

Snel weer terug naar de Sambabus. Ongeveer 1 km van die plaats: Politie, stoppen! "Meneer, waarom heeft u een sticker op uw kentekenplaat?  Dat is verboden." Jan z'n verhaal over de Brillenclub kon de agent niet boeien. "Mag ik uw papieren even zien?" De echte papieren bleken in het bezit te zijn van Rita; Jan reed met kopieën van het kentekenbewijs. Na een aantal opmerkingen hierover moesten we maar gauw zorgen dat we in Groningen kwamen. De politiewagen reed weg, richting Sambabus. Wat nu te doen? Als die lui ons zometeen zouden zien bij een niet al te frisse VW-bus met een Zweeds kenteken? We reden de bus voorbij en stopten even verder om rustig na te denken.

… en weer verder

We besloten om lopend terug te gaan naar de bus, de benzine erin te gieten, starten en wegwezen! Op weg naar de bus, met kloppend hart, zagen we de politiewagen anders niets doen dan heen en weer rijden op dat korte stukje snelweg. Behoedzaam naderden we de Samba. Ik goot snel de benzine in de tank, Jan startte, startte nog en keer en nòg een keer ..... NIETS! De motor weigerde aan te slaan. Er schoot mij snel iets te binnen. Ik haalde het luchtfilter van de carburateur, vond een oude injectiespuit en spoot daarmee in de ontstane opening, terwijl Jan nogmaals startte. De motor liep nu in één keer, snel het luchtfilter er weer op en wegwezen. Ruffebum niet vergeten en volgas op weg naar Groningen.

We waren ongeveer half zes thuis, zonder noemenswaardige verdere problemen. De Sambabus, door kwaadwillenden ook wel eens kombi genoemd, staat nu vlakbij Tolbert op z'n officiële invoering te wachten. Hij leefde waarschijnlijk nog lang en gelukkig.

P.S. Niets uit dit verhaal is verzonnen, gelogen of zelfs maar overdreven. Hooguit zijn enkele feitelijkheden omtrent tijdstippen, bedragen etc. niet geheel correct aangezien het voorval inmiddels alweer een poosje geleden is. Een ieder die inlichtingen kan geven over het invoeren van een dergelijk apparaat verbinde zich met Jan Wessel.





Totale beoordeling
7

Auteur 
Oldtimer Volkswagen T1 Samba
Volkswagen T1 Samba
Trefwoorden  VW T1 Samba aanschaf luchtboxer clubblad


Net aangeschaft (1984)
Net aangeschaft (1984)

Krabben van de bodem (1996)
Krabben van de bodem (1996)

Zuidlaren (1997)
Zuidlaren (1997)

Reacties

Na inloggen kun je als lid een reactie geven